Nostalgia?

To kosmos brudzi paznokcie
Błękit odpływa na łódce oka
Dwa smutne kolibry witają pożegnaniem
Noc odjęta od ust
Gwiazdy jak puste mieszkanie z wygaszonym sercem
Granatowe okno nieba zamknięte na klucz słowa
Katedry jak statki kosmiczne zatrzymane w połowie drogi
Ckliwa pewność księżyca że gdzieś jest słońce
Moje słońce?
Moje niedobre słońce
Tak roztargnione że zapomniało zapukać do drzwi